ایرانی

همزمان با قرار گرفتن در آستانه روز ۱۶ آذر جريان كودتاي سبز تدارك گسترده اي را براي استفاده ابزاري از محافل دانشگاهي كشور ديده است.

تبليغات زنجيره اي جريان فتنه سبز دروبلاگهاي فارسي و تالارهاي گفتگو براي روز ۱۶ آذر شامل حمايت از هرگونه اقدامي است كه درمحيط هاي انشجويي ميتواند به نحوي اصالت محيط دانشگاه بعنوان محيطي علمي و محل تعامل فرهيختگان را مورد آسيب قرار دهد.

درموارد ديگري نيز پيش از اين گروههاي ضد انقلاب تلاش گسترده اي را بكار بردند تا دانشگاههاي مهم كشور را عرصه انتقام گيري خود از نظام سياسي حاكم نمايند.

هم اكنون نيز درباره احتمال موفقيت اين جريان با توجه به شكست برنامه هاي كودتاي سبز در روز ۱۳ آبان با ترديدهاي بسيار جدي مواجه است.

از سوي ديگر درون جريان سبز نيز شائبه عدم موفقيت تجمعات غير قانوني تفرقه افكن در روز ۱۶ آبان بشدت تقويت شده است و بسياري از تحليل ها حكايت از احتمال ۹۰ درصوي اين دست اقدامات مي باشد.

در هرحال با توجه به عزم جدي بسياري از تشكل هاي دانشجويي ارزشي و اصولگرا و حتي صنفي و علمي كه نمونه بارز آن شكايت بيش از ۲۰۰ تشكل دانشجويي از عوامل اصلي راه اندازي فتنه خياباني است، بنظر مي رسد تلاش براي به آشوب كشيدن روز دانشجو ممكن است با پاسخ قاطع جنبش اصيل و اسلامي دانشجويي درسراسر كشور همراه شود.

درواقع به آشوب كشيدن دانشگاههاي كشور اقدام پرخطري است كه ممكن است به قيمت نابودي كامل و قطعي سبزها منجر شود.

طبيعي است كه جريان هاي دانشجويي اسلامگرا و همسو با ولايت و نظام مقدس جمهوري اسلامي درصورت سياسي شدن فضاي دانشگاهها دراين روز پاسخ محكمي را به محافل تفرقه افكن خواهند داد.

پاسخيي كه موجوديت و مقبوليت اين جريان را بصورت كامل با چالش هاي جدي روبرو خواهد كرد.

روز ۱۶ آذر روز آزمون بزرگي است براي دوستان و دشمنان انقلاب اسلامي در محيط هاي دانشجويي .

همگان براين باورند كه فضاي علمي كشور نبايد درگير كشمكش هاي بيهوده يك جناح سرخورده سياسي شود و نبايد مانند نمونه هاي ناموفق قبلي از احساسات پاك دانشجويان بهره برداري جناحي و سياسي بعمل آيد.

دانشجويان امروز ميدانند كه برخي از گروههاي سياسي خصوصا آن دسته از گروهها كه موسوم به اصلاح طلب هستند به اين قشر عظيم تنها بعنوان ابزار فشار برحاكميت نگاه ميكنند.

درهرحال روز ۱۶ اذر روز باشكوه دانشجوي مسلمان ايراني است كه عزت و اقتدار بين المللي ايران را بر هر امر القائي خارجي و بسته هاي رسانه اي بيگانه ، تعويض نخواهد كرد.

دانشجويان ايراني قرباني تبليغات كور عده اي مزدور كه مخارج تبليغات آنها را دستگاههاي رسانه اي و جاسوسي صهيونيسم بين الملل و آمريكا و انگليس تامين ميكنند نخواهد شدو همچنان مدال افتخار دانشجوي ايراني مسلمان را بر سينه هايشان نگاه خواهند داشت.

اينكه بدانيم دانشجويان شهيد چه ميخواستند براي هر كسي مهم نباشد بدون شك بايد براي مناديان راه امام و شهدا كه زير پرچم سبز نفاق ساز تفرقه را كوك كرده اند بايد بسيار مهم باشد.

اين وصايا و جملات بدون ترديد سندي است براي اثبات ادعاي كسانيكه خود را پاي بند به انقلاب و امام و رهبري ميدانند اما با تمام وجود قصد دارند ولايت فقيه و جمهوري اسلامي را با راه اندازي كودتاي خياباني نابود و خدشه دار كنند.

امري كه تا زمان زنده بودن و نفس كشيدن وارثان شهدا و دانشجويان شهيد محقق نخواهد شد و خيال خامي است.

بخشي از وصيت نامه دانشجوي شهيد حسين الماسي:

 توصيه‌ام به تمام برادران و خواهران مسلمانم، ياد خدا و تقواي او مي‌باشد. از برادران و خواهرانم مي‌خواهم كه به نماز بسيار اهميت دهند. ضمناً مطالعة كتب اسلامي را فراموش نكنند كه مطالعه در رسيدن انسان به حقيقت كمك بزرگي مي‌نمايد. از شما ملت قهرمان مي‌خواهم اكنون كه ريسمان محكم الهي را چنگ زده‌ايد و آن ولايت امام بزرگوار خميني بت‌شكن مي‌باشد هرگز آنرا رها نكنيد. از تفرقه و اختلاف شديداً بپرهيزيد كه اگر اينگونه كه تاكنون به انقلاب وفادار مانده‌ايد باز هم در وفاداري به انقلاب و امام باشيد، شما به رهبري اين امام بزرگ مستضعفين جهان را از چنگال ابرمستكبران نجات خواهيد داد.

جمله اي از وصيت نامه دانشجوي شهيد مسعود احمديان:

برادران من اين جمهوري اسلامي يک چيز مفتي نبود که به آساني به دست ما رسيد بلکه اين يک حماسه بود که خط خط آن را با خون بهترين عزيزانمان بر کربلاي ايران و در نينواي خوزستان نوشتيم و به دست آيندگان سپرديم .

و شهيد حاج حسين محقر ميگويد:

در جبهه حوزه و دانشگاه امروز بايد تمامي موجودي ما براي دفاع از استقلال و حاكميت سياسي انقلاب مصرف شود. اگر امروز از پاي ننشينيم و با مشغول كردن خويش در لابلاي كتاب‌ها و استدلال‌هاي منطقي بي روح وبريده از دردهاي جامعه، وظيفه حساس و خطير خود را فراموش كنيم هرگز خداوند ما را نخواهد بخشيد. هرگز نخواهيم توانست در برابر خون به ناحق ريخته شهدا پاسخي قانع كننده داشته باشيم.

به حسينم بگوييد پدرت در راه حسين عليه السلام رفت تو نيز بايد در اين راه گام برداري و راه پدر شهيدت را استمرار بخشي و تا تحقق اهداف پاك شهيدان هرگز از پاي ننشيني. با رشد خود در سه بعد علم، تقوا و عمل آنچنان باش كه اسوه‌اي براي جامعه انقلابي اسلاميمان باشي.

اينهم عبارتي است از شهيد نقي صنايع پركار در لزوم حفظ ولايت فقيه:

سلاح رزمندگان در درجه اول عشق و اميد و گريستن و دعا كردن به پيشگاه خالق بزرگ است. خداوند به ما دستور داده كه از ولايت فقيه پيروي كنيم حتي شما يك چيزي را   يقين كرديد و امر ولي فقيه بر خلافش بود بايد پيروي كني چون خداوند دستور داده، در آخرت هم ما در پيشگاهش جواب داريم و گرنه مجبوريم افسوس بخوريم. انسان بايد در زمان از دست دادن مال و فرزند و... آنگاه كه خداي ناكرده احتمال سقوط به ورطه كفران نعمت است، بايد به فكر خدا باشد.

دانشجوي حسين پر سعيد ديگر همسنگري از دانشجويان است كه از وحدت و آباداني ايران ميگويد:

ما از انقلاب انتظاری نداريم و بايد ببينيم كه انقلاب از ما چه انتظاری دارد. چون ما در مقابل همه شهادت طلبی ها و ايثارگريهای برادرانمان در جبهه ها كاری برای انقلاب انجام نداده ايم.

من فكر نمی كنم برای انقلاب كاری انجام داده باشم و اگر كاری هم انجام داده باشم وظيفه اسلامی و ملی خود می دانم و نه چيز ديگر.

صدور انقلاب جز با نمونه كردن جامعه و كشور خود و الگو ساختن آن امكان ندارد؛ زيرا مستضعفين با نگاه كردن به جامعه ما خوب يا بد بودن انقلاب را تشخيص می دهند و برای الگو كردن جامعه بايد ابتدا از خودمان شروع كنيم و در ساختن خود بكوشيم.

به طور كلی رمز پيروزی انقلابات انبيا سه چيز بوده است:

1- مكتب: اين كه انقلاب ما برخاسته از متن مكتب و براساس آن بوده است.

 2- رهبری: رهبر انقلاب رهبری مكتبی، قاطع و سازش ناپذير است و همه شرايط يك ولی فقيه را دارد.

 3- حضور مرم در صحنه و وحدت هميشگی مردم.

بخشي از وصيت نامه دانشجوي شهيد محمد حسين املشي:

برادران و خواهران مسلمان و انقلابي‌ام، قدر اين لحظات بزرگ و تكرار نشدني و اين انقلاب شكوهمند و اين رهبر بي نظير را بدانيد و قدر و ارزش يكديگر را بدانيد و براي پيروزي نهايي انقلاب اسلامي كه تنها راه رسيدن ملتها به سعادت و فضيلت است از هيچ كوششي دريغ نكنيد كه با ارزش ترين چيزها دست شماست. شما با كار و جهاد و خلاقيت و سازندگي خود را پايدار و بارور سازيد و با عزم راسخ همچون كوه شب و روز تلاش كنيد و از اين انقلاب پاسداري كنيد  و حرمت خون شهدا را نگه داريد كه آنان بسيار بر گردن شما و نسلهاي اينده حق دارند.

به برادران و خواهران زحمتكش و فداكار سپاه پاسداران و بسيج مستضعفين و روحانيون پيرو امام درود مي‌فرستيم و سلام به همه برادران و خواهران مومن و ايثارگر جهاد سازندگي برسانيد همانها كه امام دربارشان فرمودند: خورشيد يكي از نهادهايي كه از ميان مردم جوشيد جهادسازندگي است و  از تمام كساني كه كاري براي انقلاب نكرده اند و زحمتي براي انقلاب نكشيده اند تا قدر آن را بدانند مي خواهم لااقل سكوت كنند و خاموش باشند و خون شهدا را كه همه آنها از شما عاقل تر و صالح تر بودند و بيشتر ارزش زندگي را مي‌فهميدند پايمال نسازيد.

بخشي از وصيت نامه شهيد جلال الدين موفق:

توصيه عاجزانه‌ام به برادران عزيز اين است كه قدر نعمت عظيم پاسداري از اسلام را بدانند و تحمل مشكلات و رنج‌ها باعث نگردد خداي ناكرده از ميدان بيرون روند بلكه بايد استقامت و توكل در راه هدف بزرگ را وسيله نيل به پيروزي قرار دهند. ايثار و فداكاري و شهامت و شجاعت را پيشه خود كنيد. در طول زمان بعد از پيروزي انقلاب اسلامي، با اقتدا به مولايم حضرت علي(ع) با عشق به شهادت،‌به آينده اميد بسته‌ام و سوز گدازي دروني دايم مرا به مرگ خونين فرا خوانده است طوري كه هر وقت به مرگ مي‌انديشم دعايم اين بوده: كه خدايا آرزويم اين است كه با حالتي عاشقانه و عارفانه از اين دار فاني رخت بربسته به سوي تو پرواز كنم. آري آرزويم اين است كه مرگ را برايم عروج ملكوتي از سراي فنا به دار بقا قراردهد؛ كه اگر اين مهم حاصل شد آرزوي ديرينه‌ من بوده و با شناخت و آگاهي در اين راه قدم نهاده‌ام.

شهيد مقصودلو:

انقلاب‌ اسلامي‌ ما هنوز به‌ پيروزي‌ نهايي‌ خود نرسيده‌ و جوانان‌ عزيز و امت‌ مسلمان‌ تا محو كامل‌ امپرياليزم‌ به‌ سركردگي‌ آمريكا نبايستي‌ آسوده‌ باشند. اگر شهيد شدم‌ مرا در دياري‌ دفن‌ كنيد كه‌ موجب‌ حركت‌ و رشد و آگاهي‌ بيشتري‌ شود.

موسي الرضا آزادي پور در سال 1344 در بجنورد متولد شد و دانشجوي مقطع کارداني بود که در سال 1366 به فوز عظيم شهادت نايل آمد.
وي در بخشي از وصيتنامهاش مينويسد: "... به عنوان يک بسيجي از برادران و خواهران مسلمان ميخواهم همچنان در صحنه بوده و رزمندگان اسلام را بيش از پيش کمک کنند و نگذارند که منافق با چهره مسلمان، اتحاد شما را از هم بشکند.
از خواهران ميخواهم با حجابشان، رزمندگان را خوشحال و مسرور کنند. از پدر و مادرم مي خواهم با صبر و شکيبايي خويش، به دشمن ثابت کنند که امانتي که در نزدتان بود به صاحب اصلياش تحويل دادهايد ..."
محمود عباس پور در سال 1341 در شهرستان اسفراين ديده به جهان گشود. وي دانشجوي مقطع کارداني بود و در سال 65 در مهاباد جامه شهادت پوشيد و در اسفراين رخ در نقاب خاک کشيد.
در بخشي از وصيتنامه اين شهيد آمده است: "آري به جبهه ميروم تا بگويم يا حسين (ع) اگر نبودم که به نداي "هل ناصر من ينصرني" تو لبيک گويم، در اين زمان با هزار التماس و درخواست موفق شدم به دانشگاهت اعزام شوم تا به امر فرزند برومند و بزرگوارت امام خميني (ره) جامه عمل بپوشانم."
حميد مرتضويراد در سال 1347در روستاي سنخواست از توابع شهرستان جاجرم متولد شد. او دانشجوي مقطع کارداني بود که در سال 1365 در عمليات کربلاي پنج در شلمچه به شهادت رسيد و در روستاي سنخواست آرميد.
وي همواره بر اين باور بود که «حضور در جبهه، نمره بيست تحصيل من است …»
آخرين توصيه شهيد: «…تقواي الهي پيشه نماييد، محافظ دستاوردهاي انقلاب اسلامي و جنگ تحميلي باشيد و با فساد اخلاقي و اجتماعي بخصوص مواد مخدر مبارزه کنيد …»
موسي يوسفي در سال 1345 در بجنورد متولد شد. يوسفي دانشجوي مقطع کارشناسي بود و در سال 1366 در ميمک به شهادت رسيد.
فرازي از وصيتنامه شهيد: " اي عزيزان شهيد کسي است که در ميدان جنگ و در خدمت امام يا نايب او کشته شود و هر کس در زمان امام زمان (عج) در حفظ اسلام کشته شود، يقينا به او ملحق خواهد شد، شهادت عبارت است از نبوغ درخشان حيات در کمال هوشياري و آزادي.
غلامعلي تاو در سال 1344 در شيروان متولد شد و دانشجوي رشته کارداني بود که در سال 1365 در شلمچه شهيد شد.
در بخشي از وصيتنامه اين شهيد آمده است: " ... رفتن به جبهه، واجبتر از دانشگاه است و جنگيدن با دشمن و دفاع از وطن و ناموس برتر از تدريس است ... "
رجبعلي شعبان پور در سال 1340 در شيروان متو.لد شد. وي دانشجوي مقطع کارداني بود و در سال 1365 در خون شهادت غلطيد. او در وصيتنامهاش مينويسد:" ... نجات اسلام، هجرت ميخواهد، حفظ اسلام همت ميخواهد، بقاي مکتب وحدت ميخواهد، بدانيد که من آزادانه و آگاهانه اين راه را انتخاب کردهام و تنها هدفم در تمام نااميديها، در راه خدا عاشقانه گام برداشتن بود..."
محسن عزيززاده در سال 1348 در روستاي جاجرم متولد شد. عزيز زاده دانشجوي مقطع کارشناسي بود که در سال 1366 به ملکوت پرواز کرد.
فرازي از وصيتنامه شهيد: " اي دوستان گرامي! مبادا اسلحه من را بر زمين بگذاريد. اميدوارم که ادامه دهنده راه من باشيد و تا نابودي دشمنان اسلام و استکبار جهاني و گروهکهاي ضدانقلاب، از پاي ننشينيد چون آنهايي که مانده اند مسووليتشان بيشتر است. "
سيدمصيب لنگري در سال 1346 در بجنورد متولد شد. وي دانشجوي رشته پزشکي بود که در سال 1365 در شلمچه شهيد شد و در گلزار شهداي بجنورد در سينه خاک آرميد. اين شهيد در بخشي از وصيتنامه اش مينويسد:" عزيزان عشق به امام، حفظ ارزشها و تقواي اسلامي و دهها مورد ديگر را ميتوان در يک کلمه خلاصه کرد و آن عشق به حضرت حق است. سعي کنيد که آن را به دست آوريد. در واقع دعوت به اين عشق، دعوت به همه موارد است زيرا آنها مقدمه اين عشق الهي هستند و بدانيد که به دست آوردن اين عشق بسيار سخت و مشکل است."

بخشي از وصيت نامه شهيد دانشجو مجتبي مداح:

انسانهايي كه پيرو ولايت و رهبر نيستند ظاهراً زنده هستند. هر كس براي خود آرزويي دارد ومن سه آرزو داشتم و آرزو هاي من اين بود كه امام امت را زيارت كنم كه سعادت پيدا نكردم. دوم به كربلا بروم قبر شش كوشه اباعبدا... الحسين (ع) را زيارت كنم، اين آرزو هم به دلم ماند و سوم شهادت بود كه به فيض شهادت مي رسم و همين اميد به شهادت بود كه قلبم را تسكين مي داد

اينهم وصيت نامه شهيد همت براي اناني كه در كنش هاي منافقانه شان شعار سرمي دادند بسيجي واقعي همت بود و باكري .بخوانند و ببينند همت كسانيكه با آنان براي نابود كردن ايران و طنين اندازي صداي نحس نفاق همدستي ميكنند را چگونه ميديد:

هر شب ستاره اي را به زمين مي کشند و باز اين آسمان غم‌زده غرق ستاره است ، مادر جان  مي داني تو را بسياردوست دارم و مي داني که فرزندت چقدر عاشق شهادت و عشق به شهيدان داشت.

مادر، جهل حاکم بر يک جامعه انسانها را به تباهي   مي کشد و حکومت هاي طاغوت مکمل هاي اين جهل اند و شايد قرنها طول بکشد که انساني از سلاله پاکان زائيده شود و بتواند رهبري يک جامعه سر در گم و سر در لاک خود فرو برده را در دست گيرد و امام تبلور ادامه دهندگان راه امامت و شهامت و شهادت است.

مادرجان، به خاطر داري که من براي يک اطلاعيه امام حاضر بودم بميرم ؟ کلام او الهام بخش روح پرفتوح اسلام در سينه و وجود گنديده من بوده و هست.
اگر من افتخار شهادت داشتم از امام بخواهيد برايم دعا کنند تا شايد خدا من روسياه را در درگاه با عظمتش به عنوان يک شهيد بپذيرد ؛
مادر جان من متنفر بودم و هستم از انسانهاي سازش کار و بي تفاوت و متاسفانه جواناني که شناخت کافي از اسلام ندارند و نمي دانند براي چه زندگي مي کنند و چه هدفي دارند و اصلا چه مي گويند بسيارند. اي کاش به خود مي آمدند. 

از طرف من به جوانان بگوئيد چشم شهيدان و تبلور خونشان به شما دوخته است بپاخيزيد و اسلام را و خود را دريابيد نظير انقلاب اسلامي ما در هيچ کجا پيدا نمي شود  نه شرقي - نه غربي؛ اسلامي که : اسلامي ...  اي کاش ملتهاي تحت فشار مثلث زور و زر و تزوير به خود مي آمدند و آنها نيز پوزه استکبار را بر خاک مي ماليدند. 

مادر جان، جامعه ما انقلاب کرده و چندين سال طول مي کشد تا بتواند کم کم  صفات و اخلاق طاغوت را از مغز انسانها بيرون ببرد ولي روشنفکران ما به اين انقلاب بسيار لطمه زدند زيرا نه آن را مي شناختند و نه برايش زحمت و رنجي متحمل شده اند از هر طرف به اين نو نهال آزاده ضربه زدند ولي خداوند، مقتدر است اگر هدايت نشدند مسلما مجازات خواهند شد .
پدر و مادر ؛ من زندگي را دوست دارم ولي نه آنقدر که آلوده اش شوم و خويشتن را گم و فراموش کنم
علي وار زيستن و علي وار شهيد شدن, حسين وار زيستن و حسين وار شهيد شدن را دوست مي دارم

شهادت در قاموس اسلام کاريترين ضربات را بر پيکر ظلم، جور،شرک و الحاد مي‌زند و خواهد زد.
ببين ما به چه روزي افتاده ايم و استعمار چقدر جامعه ما را به لجنزار کشيده است ولي چاره اي نيست اينها سد راه انقلاب اسلاميند ؛ پس سد راه اسلام بايد برداشته شودند تا راه تکامل طي شود  مادر جان به خدا قسم اگر گريه کني و به خاطر من گريه کني اصلا از تو راضي نخواهم بود. زينب وار زندگي کن و مرا نيز به خدا بسپار
( اللهم ارزقني توفيق الشهادة في سبيلک) .
و السلام؛
محمد ابراهيم همت

همصدا با شهيدان دانشجو ما دانشجويان ايران تا آخرين لحظات زندگي و تا اخرين قطرات خون همپيمان و مطيع امر رهبر عزيزمان خواهيم بود به نفاق و تفرقه نه خواهيم گفت.

دراين نوشتار قصد داريم تا به تحليل كنش دانشجويان ايران و نقش اين بخش از نيروهاي اجتماعي در شكل گيري رخدادهاي سياسي و اجتماعي كشور بپردازيم.

فرض اصلي ما اين است كه دانشجويان تا كنون با محوريت دن مبين اسلام بعنوان يك گفتمان مركزي به كنش سياسي پرداخته اند و اين روند آسيب نديده و همچنان دردفاع از دستاورهاي انقلاب اسلامي ادامه خواهد يافت.

۱ـ نقش دانشجويان در پيروزي انقلاب اسلامي

درواقع اگر بخواهيم بطور مشخص به نقش و تأثير دانشجويان در انقلاب اسلامي بپردازيم، مي بايست آن را در تاريخ جنبش دانشجويي مسلمان و در قالب انجمن هاي اسلامي دانشجويان بنگريم، چرا كه مطمئناً يكي از پايه هاي اساسي مبارزات دانشگاهيان عليه رژيم پهلوي و نظام شاهنشاهي را مي بايست در باورها و اعتقادات اسلامي آنها كه متأثر از شخصيت هايي همچون استاد شهيد مرتضي مطهري ، حضرت آيت الله خامنه اي ، شهيد بهشتي و ... بعنوان شاگردان ارشد و فرهيخته امام راحل بر اثر جاذبه و عمق فكري و معرفتي آنها در تعامل نزديك و مستقيم با دانشجويان به وجود آمده بود جستجو كرد.

چنين اعتقادي در جريان دانشجويي باعث گرديد كه دانشجويان مسلمان در طول سال هاي دهه 20 و 30 همواره در مقابل انحرافات مختلف رژيم وابسته پهلوي دست به اعتراضات مختلف بزنند، كه مي توان 16 آذرماه سال 1332 را نيز از اين منظر به عنوان نقطه عطفي در تاريخ مبارزات دانشگاه ثبت كرد؛ روزي كه  جریان دانشجویی مسلمان بر خلاف بسياري از سياسيون و روشنفكران چپ و راست- كه يا خود در شكل گيري كودتا دخالت داشتند و يا با دولت كودتا كنار آمده بودند- براي مقابله با استبداد و استکبار وارد ميدان شد تا آنجا كه خونش، سنگ فرش هاي دانشگاه تهران را رنگين نمود.

البته برخي حركت هاي اعتراضي همچون برپايي تظاهرات به هنگام عقد كنسرسيوم  در ارديبهشت 33 و شركت فعال دانشجويان در ميتينگ دي ماه 39 در جلاليه، تظاهرات گسترده در مخالفت با انتخابات دوره بيستم شورا در بهمن ماه 39، آتش زدن اتومبيل دكتر اقبال رئيس وقت دانشگاه تهران و تظاهرات بر ضد ورود ملكه اليزابت به تهران در اسفندماه همان سال، باعث گردید تا دهه 30 تحت تاثیر ابتدای این دهه روندی ناآرام و مبارزاتی را در دانشگاه های کشور به نمایش گذارد.

در اين بين دهه 40 برای جریان دانشجویی مسلمان دهه رشد نرم افزاری و فکری به حساب می آمد و ضديت و مخالفت بنيادين با رژيم و سرسپردگي به آمريكا از شاخصه هاي اين برهه از تاريخ دانشگاه مي باشد كه مطمئناً واقعه  ۱۵خرداد ۱۳۴۲ نقشي اساسي در ايجاد تحرك و خيزش انقلابي دانشگاه داشته است. سالی که نه تنها در جریان دانشجویی بلکه در تاریخ انقلاب اسلامی ایران وقایع مهم و تاثیرگذاری را در خود جای داده است.

با رشد كمي و كيفي مبارزات دانشجويي از اواخر دهه چهل و اوايل دهه پنجاه، يك تحول بسيار عميق كيفي در حركت هاي دانشجويي بوجود آمد، به طوري كه بسياري از انديشمندان اسلامي با تكيه بر امكانات بالقوه دانشجويي راهي نو پيش روي جوانان گشودند. از جمله دكتر شريعتي، آيت الله مطهري، آيت الله طالقاني، آيت الله مفتح، آيت الله بهشتي، علامه محمد تقي جعفري و... با تأسيس كانون هاي فكري مانند حسينيه ارشاد، تلاش هاي گسترده اي را جهت پي ريزي بيداري اسلامي آغاز كردند؛ براين اساس از حدود ‌سال‌هاي 1351 و 1352 طيف نيروهاي مذهبي در جنبش دانشجويي رو به افزايش مي‌گذارد، به گونه‌اي كه در سال 1353 ديگر نيروهاي مذهبي به يك وزنة مستقل و قابل‌توجه در جنبش دانشجويي تبدیل شده بودند.

از پديده‌هاي مهم و قابل تأملي كه از اواخر سال 54 و اوايل سال 55 روند رو به گسترش و نقش تأثيرگذار‌ي پيدا كرد، يكي شكل‌گيري هيأت‌هاي مذهبي خانگي با حضور دانشجويان به عنوان هسته‌هاي مبارزاتي و تربيت فكري و عاطفي بود و ديگري- به ويژه از اواخر سال 1355 و اوايل 1356- افزايش تعداد دختراني بود كه با روسري و حجاب اسلامي در دانشگاه تردد مي‌كردند و رفتار باوقار و لباس عفاف آنها به پرچم مبارزه دانشجويان مذهبي با رژيم شاه و سكولاريسم و آته‌ئيسم «لامذهبي» آشكار آن بدل گرديده بود.

از اواسط سال 1355 و هم زمان با افزايش اقتدار و نفوذ روحانيت در جامعه، بر ميزان تأثيرگذاري روحانيون در سخنراني‌ها و فضاهاي دانشگاهي نيز افزوده شد و تشكيل نماز جماعت‌هاي دانشگاهي سيمايي جديد از فضاي مبارزه ديني و آرماني عليه رژيم شاه را در دانشگاه‌ها رقم مي‌زد.

كه اين روند همزمان با اوج‌گيري انقلاب اسلامي مردم ايران و آشكار شدن رهبري پرفروغ حضرت امام خميني(ره) و روحانيت پيرو حضرت امام (ره) بر كل نيروهاي مذهبي و نيز تماميت جنبش دانشجويي سركردگي و هژموني تام و تمام پيدا كرد.

در بين دانشگاه هاي ايران، دانشگاه تبريز و جنبش دانشجويي آن از اهميت خاصي برخوردار است. نقش دانشگاه تبريز جداي از نقش تبريز و آذربايجان در تاريخ معاصر ايران نيست.

دانشجويان مذهبي دانشگاه تبريز بيش از ساير دانشگاه ها موفق شدند هويت اسلامي خود را منسجم كنند و مبارزات سياسي خود را از دانشجويان چپي جدا نمايند. اين دانشجويان در سال ۱۳۵۶ و ۱۳۵۷ در دو حركت مهم حضور يافتند: ابتدا در قيام تاريخي ۲۹بهمن مردم تبريز كه در اعتراض به سركوب خونين مردم قم در ۱۹دي ۱۳۵۶ صورت گرفت و ديگر واقعه ۱۸ارديبهشت سال 57 دانشگاه تبريز كه به لحاظ اهميت كمتر از واقعه ۱۶آذر سال ۱۳۳۲ نيست. پس از اين واقعه دانشگاه تبريز تا پيروزي انقلاب اسلامي فعاليت آموزشي نداشت.

اما دانشگاه در سال 1357 به قلب تپنده مبارزه عليه رژيم طاغوت تبديل شد و جنبش دانشجويي تبديل به جنبشي اجتماعي با آرمان هاي بزرگ گرديد. جنبشي كه چشم به مرجعيت اصيل داشت و با رهبري امام راحل و تاثير پذيري از روحانيون عالي قدري همچون حضرت آيت الله خامنه اي به پيش برد اهداف اسلامي انقلاب فكر ميكرد.

هيچ يك از فرقه هاي سياسي ان دوره و گروههاي چريك ماب با ظاهري مسلحانه و قهرمانانه تنوانستند دانشجويان مسلمان را از هدف اصيل خود كه حاكم ساختن اسلام و حكومت ولايت مطلقه فقيه بود بازدارند.

شروع سال تحصيلي 57-58 همزمان با رشد گسترده انقلاب اسلامي آغاز شد و در اين زمان بين دانشجويان طرفدار سازمان منافقين  و دانشجويان اصيل اسلامي نسبت به اينكه آيا دانشگاه ها را بايد باز نگه داشت يا اينكه تعطيل كرد، اختلاف افتاد. در اين وضعيت دانشجويان مسلمان معتقد به باز نگه داشتن دانشگاه ها، به عنوان يك مركز تجمع مناسب براي مبارزه با رژيم شاه بودند و دانشجويان طرفدار سازمان مجاهدين خلق از تعطيلي دانشگاه دفاع مي كردند و سرانجام دانشجويان مسلمان با يك تصميم سراسري و پخش اعلاميه اراده خود را به باز نگه داشتن دانشگاه ها، اعلام كردند. تا اينكه 40 روز از بازگشايي دانشگاه ها نگذشته بود كه در 13 آبان، تعطيلي دانشگاه ها  اعلام شد.

و اينگونه بود كه دانشگاه در مسير پيروزي انقلاب اسلامي ايران نقشي مهم و تأثيرگذار را در كنار ديگر اقشار جامعه ايران ايفا نمود و پس از تعطيلي در آبان ماه 57 به خيل عظيم انقلاب اسلامي ايران پيوست تا اينكه در بهمن ماه سال 57 دانشجويان به عنوان جريان پيشرو در مبارزه، شاهد پيروزي انقلاب اسلامي ايران بودند.

البته در سالهاي پس از انقلاب اسلامي نيز جريان اصيل دانشجويي هموراه در برابر القائات ضد ديني جريانهاي التقاطي همچون گروههاي شبه كمونيستي و سازمان منافقين مقاومت درخور توجهي بروز داد.

۲ـ نقش دانشجويان در پيروزي انقلاب دوم(تسخير لانه جاسوسي )

جريان تسخير لانه جاسوسي نقطه عطفي است در سابقه تاريخي جنبش اصيل دانشجويي.

دانشجويان اگاه با تشخيص جها ت اصلي انقلاب اسلامي و آرمان هاي حقيقي امام راحل به لانه جاسوسي آمريكا حمله كردند و ضمن بازداشت ۴۴۴ روزه عوامل آمريكا در لانه جاسوسي موفق شدند تا گام دوم و گام اصلي انقلاب اسلامي كه همان از كار اندازي قدرت و توان سياسي و امنيتي آمريكا درايران بود را به مرحله اجرا دراورند.

اين حركت عظيم بسرعت از سوي حضرت امام خميني نيز مورد تاييد قرار گرفت و بارها و بارها با سخنان مفصلي امام به تاييد اقدام شجاعانه دانشجويان پرداختند.

اگر چه سالها بعد و درجريان اغتشاشات انتخابات رياست جمهوري سال ۱۳۸۸ عده مختصري از رزمندگان پشيمان تسخير لانه جاسوسي كوشيدند تا با حمايت يك جريان به هدايت محمدخاتمي و مير حسين موسوي اين حركت عظيم ملي را لكه دار كنند اما جهت دار كردن روز ۱۳ آبان و منحرف ساختن آن به سمت شرق ستيزي و تقابل با روسيه نتيجه اي براي اصلاح طلبان دربر نداشت.

دراين رابطه شاهد بوديم كه دانشجويان روي خوشي به چنين رويكردي نشان ندادند و همچنان سعي كردند تا كانون اعتراض خود را همچنان متوجه استكبار جهاني نگه دارند.

۳ـ نقش دانشجويان در دفاع مقدس

همزمان با پيروزي شكوهمند انقلاب اسلامي دشمنان خارجي ايران اسلامي در اتحاد كم نظير دست به تهاجم همه جانبه اي عليه كشور زدند.

دانشجوياني همچون علم الهدي كه بيش از آن درگير مسائل مربوط به بررسي اسناد لانه جاسوسي و اداره حواشي تسخير سفارت سابق امريكا بودند نيز با گروههايي از مبارزان به صف رزمندگان پيوستند.

يكي از حوزه‌هاي تأثيرگذار در دوران هشت سال دفاع مقدس، دانشگاه و نقش آفريني و بالندگي عنصر دانشجو بوده است. برخورداري نيروهاي رزمنده از چنين پشتوانه‌اي آثار و بركات زيادي در نحوه پيشبرد و مديريت جنگ داشته است.
از آنجا كه دانشگاه به عنوان يكي از مراكز ايجاد حركت و شكل‌دهي به تصورات و باورهاي افكار عمومي هر جامعه‌اي بوده و حضرت امام خميني (ره) نيز در پيشبرد نهضت الهي و پيروزي انقلاب اسلامي، همراهي كامل اقشار تحصيل كرده و دانشگاهي را به همراه داشت، لذا شيوه نگرش و مشاركت اين نيروها در جنگ تحميلي كه مهم‌ترين چالش پس از پيروزي انقلاب تا آن مقطع بود و تماميت ارضي كشور را نشانه رفته بود، بسيار مهم و حائز اهميت بود.
طبيعي است كه حضور دانشجو و اقشار دانشگاهي در عرصه نبرد مستقيم با دشمن بعثي و نيز خلاقيت‌هاي آنان در مديريت همه جانبه جنگ، تأثير بسزائي در ناكارآمد ساختن ارتش تا دندان مسلح عراق و حاميان آن بر جاي گذاشت و نتيجه اين پيوند مقدس (همراهي بخش‌هاي عملياتي و رزمي با مراكز علمي و دانشگاهي) اين بود كه سرانجام براي اولين بار ايران از يك نبرد طولاني و نابرابر سرافراز بيرون آمد؛ بدون اين‌كه حتي يك وجب از سرزمين‌اش در دست نيروهاي دشمن باقي مانده باشد.
حضور اقشار دانشگاهي در عرصه جنگ تحميلي در شرايطي بود كه دانشگاه‌ها و مراكز علمي كشور با توجه به اهميت و جايگاه حساس خود در جبهه مستقيم نبرد فرهنگي و فكري با دشمنان همه جانبه كشور قرار داشتند و گروه‌هاي مختلف با هدف بريدن انقلاب از پشتوانه فرهنگي و اعتقادي لازم دانشگاه‌ها را مورد هجمه سنگين خود قرار داده بودند.
چنانچه تأملي در وصيت‌نامه‌هاي شهداي دانشجو و دانشگاه‌ها و تعابيري كه آنان در مورد حمايت از انقلاب و رهبري آنان و نيز اعتقاد راسخ آنان به راهي كه در پيش گرفته بودند داشته باشيم، مي‌بينيم كه انتخاب آنان انتخابي تصادفي و از روي غلبه احساسات نبوده است. چگونه مي‌شود تصور داشت فردي كه براي حل يك مسأله علمي و درسي ساعت‌ها وقت خود را مصروف مي‌دارد و رنج ساعتها مطالعه و تحقيق را به جان مي‌خرد و خود را به محيط علم و دانشگاه مي‌رساند و بهترين آرزويش نيز اين است كه پس از فراغت از تحصيل به جايگاه مهم اجتماعي دست يابد، ناخودآگاه و بي‌اراده، ارزشمندترين سرمايه خود يعني جانش را به ميدان بياورد و همه آرزوهاي خود را بدون تفكر و تحقيق رها سازد.
شهداي دانشگاه و دانشجو رفتند، اما دغدغه‌ اصلي و مهم آنان چگونگي تداوم راه انقلاب اسلامي و بالندگي حركتي بود كه با محوريت و زحمات حضرت امام شكل گرفته بود. هر يك از ما كه با عزيز شهيدي بخصوص از طبقه دانشگاه برخورد داشته باشيم، همواره جملاتي از آنان را در حافظه خود داريم كه رسالت خطير حفظ و صيانت از سنگرهاي علمي و فكري جامعه چگونه توسط نسل انقلاب تداوم يافته و به تحقق خواهد رسيد.
امروز كه 18 سال از پايان جنگ تحميلي گذشته و ملت ما خاطره جان فشاني‌ها و ايثارگري‌هاي رزمندگان و شهداي خود را گرامي مي‌دارد، اين واقعيت بار ديگر خود را نشان مي‌دهد كه عرصه مبارزه امروز به همان ميداني كشيده شده است كه عزيزان دانشجو و دانشگاهي شهيد ما دغدغه آن را داشتند. امروز نبرد فرهنگي، علمي و دانشگاهي و رسانه‌اي سازمان يافته از طرف دشمنان برعليه انقلاب اسلامي طراحي و سازماندهي مي‌گردد كه محيط‌هاي علمي و پژوهشي با به كارگيري انديشه و توان خود بايد براي مقابله شايسته علمي با آن آماده شوند.
از سوي ديگر، دستاورد مهم جوانان غيور اين سرزمين در دستيابي به فناوري مهم دانش هسته‌اي و غني‌سازي اورانيوم در كشور كه از تكنولوژي‌هاي نوين و برتر اين روزگار مي‌باشد، توسط همان جواناني به ثمر رسيده است كه پس از فارغ شدن از جنگ توان خود را در عرصه فناوري بسيج نموده‌اند.
آنچه در جمع‌بندي اين گفتار مي‌توان عنوان نمود، اين است كه اهداف مهم نهضت امام خميني (ره) و انقلاب اسلامي در صدور ارزش‌ها به كشورهاي مختلف تحقق يافته و اكنون جمهوري اسلامي ايران در سايه الطاف خداوند متعال به قدرت و بازيگر مهمي در تحولات منطقه و جهان تبديل شده است.
آنچه مشخص است، نهادينه ساختن اين وضعيت و قدرت به دست آمده و استمرار آن باز هم به نقش آفريني و تلاش همه ملت بخصوص طبقه تحصيل كرده و دانشگاهي نياز دارد. اكنون، دانشجوي مسلمان بايد همان احساسي را داشته باشد كه همرزمان و شهيدان دانشگاهش در طول هشت سال دوران دفاع مقدس داشتند. بايد به اين جمله امام توجه كند كه همزمان با آمادگي همه جانبه دفاع از منافع ملي و اسلامي كشور سلاح رزمش از مسلسل به قلم تبديل شده است و بايد كه با جديت تمام، قلمش و توان همه جانبه علمي و تخصص خود را در خدمت حفاظت از كيان و اقتدار سرزمين‌اش قرار دهد.

۴ـ دانشجويان و رهبري انقلاب حضرت آيت الله خامنه اي

پس از ارتحال امام خميني پرچم انقلاب بزرگ اسلامي ايران به دست يكي از برجسته ترين انقلابيون بنام سيد علي خامنه اي سپرده شد.

حضرت آيت الله خامنه اي درتمامي سالهاي پس از رحلت امام خميني كوشيدند تا با همان معيارهاي اصيل انقلابي و اسلام  سياسي كه امام خميني منادي ان بود به بسط اهداف انقلاب بپردازند.

دراين برهه از تاريخ ايران نيز تا هم اكنون در شرايط مختلف دانشجويان هموراه از پيشگامان اطاعت و هم ياري رهبري معظم انقلاب اسلامي بوده اند و در شرايط مختلف تمامي فرامين رهبري را پيش ارز ساير اقشار جامعه لبيك گفته اند.

دانشجويان اولين اقشاري بودند كه در امر بسيج سازندگي كشور به فرمان رهبر معظم انقلاب مشاركت كردند .

درانتخابات ها و حضور در ميادين علمي و نخبگي كه رهبر معظم انقلاب اسلامي منادي آن بودند نيز دانشجويان نقش صف اولي ها را ايفا كردند.

باشكوه ترين ديدار هاي مردمي با رهبر معظم انقلاب نيز در دوران پس از رحلت حضرت امام نيز شامل ديدار هاي پرشور و با شكوه دانشجويان و گفتگوهاي صميمانه و چند ساعته معظم له با اين قشر عظيم در كشور تاكنون بوده است.

همواره بررسي جنبش اصيل دانشجويي ايران حكايت از ان دارد كه اين جريان بصورت مستمر در مسير انقلاب اسلامي حركت كرده است و آرماني به بزرگي ولايت مطلقه فقيه را قدر دانسته است.

بسياري از گروههاي سياسي كه تعداد اعضاي انها كمتر از تعداد تشكل هايشان است در شرايط كنوني تلاش عمده اي را بكار بسته اند تا جريان دانشجويي را در آستانه روز ۱۶ اذر از مسير اصلي خود خارج نمايند و درگير فتنه انقلاب مخملي كه به جريان سبز موسوم شده است ، نمايند.

دراين رابطه جريان محمد خاتمي و مير حسين موسوي با همكاري گروههاي ماركسيستي و ساير جريان هاي غير قانوني و ضد مردمي نظير گروهك نهضت ازادي كه هموراه بدون پشتوانه مدمي بوده اند مي كشوند تا جنبش اصيل دانشجويي را درگير زدو خوردهاي بي حاصل سياسي نمايند.

درگيري هاي بدون جهتي كه دراثر دروغ بزرگي بنام تقلب درانتخابات شكل گرفت ، دروغ بزرگي كه حتي گويندگان و سازندگانش از تكرار آن شرم دارند و هزينه هاي بسيار زياد سياسي ، عنوي و مادي را بواسطه آن به فضاي داخلي و خارجي كشور تحميل كرده اند.

بديهي است اينبار نيز جريان دانشجويي ايران گوش به فرمان رهبري است و پيام خود را نه از بي بي سي دروغ پرداز و سي ان ان صهيونيست بلكه بطور مستقيم از رهبر فرزانه اش در جمعي صميمانه و عاشقانه دريافت خواهد كرد.

دشمنان ايران اسلامي در ۱۶ آذر سال ۱۳۸۸ از جنبش دانشجويي ضد انقلاب خيالي خود بطور كامل قطع اميد خواهند كرد.

زيرا دانشجو بيدار است و گوش به فرمان رهبر معظم انقلاب اسلامي فريب صداهاي بيگانه بدخواهان كشور را نخواهد خورد.